İç Dökme

Yine yazamıyorum bir süredir..

Ve yine başka şeyler yazacaktım ama birkaç saat içinde olanlar modumu da yazacaklarımı da hissettiklerimi de değiştirdi.

An itibarı ile baya baya ağlamak istiyorum, hani nasıl desem annemin deyimiyle “hırsımı alana kadar” ağlayasım var. 

Ne zaman bir şeyler denemek istesem önüme gereksiz bir sürü engel çıkıyor, ne zaman bir şeyi çok fazla istesem mutlaka olmuyor, şu güne kadar istisnasız cidden hiç abartmadan söylüyorum; hem de hiç istisnasız böyle oldu.

Hayır insan nefsi, istemeyi de bırakamıyorsun hayal kurmayı da denemeyi de. Ama o kadar yıprandım ki, gerçekten enerjimin giderek azaldığını hissediyorum.  

Daha önce bir röportaj okumuştum, Christopher Nolan hakkında. Yani öyle olduğunu sanıyorum çok çok önce idi okuduğumda, tekrar referans olması için arattım ancak bulamadım. Yanlış bilgi vermek istemem. Yine de aklımda kaldığı kadarı ve zihnimde yarattığı etki çerçevesinde biraz bahsedeyim. 

Ciddi anlamda çok etkilenmiştim, şöyleydi. Christopher Nolan “Batman” serisini çekmeye çok önceden karar verdiğinden, çocukluğunda bu fikri kafasına koyduğundan bahsediyordu. Batman’i çok farklı bir kahraman olarak anlatmak istediğini yapımcılara gidip söylediğinde tüm kapıların kendisine kapandığından bahsediyordu.

“Düştüm ama her seferinde tekrar kalktım ve üzerimdeki tozu silkip bir sonraki kapıyı çaldım” diyordu ya da buna benzer bir şeyler. Dedim ya orijinal kaynağı bulamadım, zihnimde böyle kalmış.

Zamanında bu lafından çok etkilenmiştim, hayalinin peşinden hiç vazgeçmeden bıkmadan usanmadan koşan biri olması bana ilham olmuştu gerçekten. Benimle uyuşan yanları vardı çünkü, okuyucu olarak şunu biliyorum ki okuduklarımda kendimden bir parça bulduğumda daha çok bağlanıyor daha çok seviyorum. Bu da öyleysiydi..

Tüm engellere rağmen, tüm “Hayır”lara rağmen devam etmek, mücadele etmek.. Yine de bugün değil, bugün bu bile kurtarmıyor beni oturup ağlamak istiyorum. Bu kadar çok mücadele etmek zorunda kalmaktan, bir şeylerin ters gitmesinden sıkıldığımdan, yine de duramayacağımı tekrar ayağa kalkıp üzerimdeki tozu silkeleyip bir kez daha deneyecek olduğumu bildiğimden hepsinden ama hepsinden ötürü ağlamak istiyorum; hırsımı alana kadar..